Tło historyczne

W pierwszym pięcioleciu rządów energicznego króla Jana Olbrachta (od r. 1492) wydawało się,
że nic nie jest w stanie zagrozić stabilności systemu rządów Rzeczypospolitej. Władza królewska była silna jak nigdy dotąd.  więcej »

Aleksander Jagiellończyk przeszedł do historii jako władca słaby, pozbawiony zdolności i charakteru. Ocenę tego władcy u potomnych zdominowała złośliwa charakterystyka kronikarza Macieja z Miechowa, jaką podał w swym dziele Chronica Polonorum.  więcej »

Jak już niegdyś zwrócił uwagę Michał Bobrzyński, kiedy brakło monarchy o silnej osobowości, silnej władzy centralnej, "cały rząd się rozprzęgał, a rozprzężenie to oddziaływało zgubnie na działalność sejmu i na rozwój samego parlamentaryzmu".  więcej »

Ciężar opracowania zbioru praw Królestwa wziął na swe barki wspomniany już powyżej kanclerz koronny Jan Łaski, który pieczęć większą przejął po swym protektorze, Krzesławie Kurozwęckim, w roku 1503, zaś w roku 1510 przesunięty został na gnieźnieńską stolicę arcybiskupią. Warto z tego względu poświęcić tej postaci kilka słów.  więcej »

Doniosłość sejmu roku 1505 polega jednak nie tylko na utrwaleniu pozycji sejmu szlacheckiego. Powrócono na nim bowiem do projektu trwałej unii polsko-litewskiej. Głównym jego dziełem miało być trwałe zjednoczenie z Polską Litwy oraz Prus.  więcej »